Amorya

Alex heeft weer eens een aanval van zelfkennis. Na een lang betoog over de toestand in de wereld en wat de wereld allemaal zou moeten doen om zichzelf te redden zegt hij opeens: “Eigenlijk lul ik gewoon veel te veel. Ik luister slecht en doe niets wezenlijks. Ik heb geen idee waar ik het over heb maar presenteer dat alsof ik het grootste gelijk van de wereld heb”. Hij wacht tot ik wat zeg. De etiquette schrijft voor dat je in zo’n geval reageert met opmerkingen als “dat valt wel mee” of “je bent te streng voor jezelf”. Maar ik zwijg. Op een gegeven moment zegt hij ongeduldig: “Nou? Heb ik gelijk?”. Zelfs de beste vrienden kunnen verschrikkelijk vermoeiend zijn.