Amorya

“Wil jij even een weegschaal voor me halen?” vraagt Patricia, “zo eentje met een grote schaal?”. Natuurlijk kan ik dat. Ik denk er zelfs nog aan om de vragen of het een digitale of analoge weegschaal moet zijn. Patricia wil een digitale. Dus ik naar de blokker en kies daar een weegschaal uit waarvan ik denk dat hij perfect in haar omschrijving past.

“Wat moet ik nu met een personenweegschaal?” vraagt ze lichtelijk geïrriteerd als ik al een paar minuten later mijn aankoop laat zien. “Daar vroeg je toch om” denk ik nog bij mezelf, maar zeg dat maar niet. Patricia’s ogen staan op “geen tegenspraak”.  En dus ga ik met mijn  aankoop weer terug naar de winkel, waar de verkoopster niet eens moeite doet om haar lachen te onderdrukken als ze mijn verhaal hoort. Ik kies een mooie digitale keukenweegschaal uit en ga met de tweede weegschaal binnen het kwartier weer naar buiten.

“Ik had toch gevraagd om een weegschaal met een grote schaal?” Ik wijs nog op het grote display van het apparaat, maar er is toch nog een woordenwisseling voor nodig voordat ik erachter kom dat ze een kom bedoelt. Maar ze doet het ervoor en ik ben al blij dat ik niet nog eens terug hoef naar de winkel.

Later op de dag zegt ze met een brede grijns tegen me: “Ik stuur je nooit meer om een boodschap! Er stond met grote letters op ‘batteries not included’!”. Ik leg me er maar bij neer: mannen en vrouwen komen gewoon niet van dezelfde planeet. En waar leveranciers van huishoudelijke apparaten vandaan komen is me helemaal een raadsel…