Amorya

Als Alex echt ergens mee zit, dan komt hij naar me toe. Voor de leuke dingen gaan we ergens naartoe, restaurant, film, of wat dan ook. Dat is ook om te draaien. Als Alex naar me toe wil komen, dan weet ik dat hij ergens mee zit. En dan maak ik graag tijd voor hem. Na ons gebruikelijke koffie-ritueel komt hij snel ter zake. “Weet je, Patricia en ik hebben echt een heel erg mooie vriendschap. We doen veel samen, zien elkaar regelmatig, en staan voor elkaar klaar als dat nodig is. We verplichten elkaar tot niets en we weten dat we altijd op elkaar kunnen rekenen. En we leren elkaars gebruiksaanwijzingen steeds beter kennen.” Dan volgt een lange stilte, zeker voor Alex, die graag en veel praat. “Klinkt goed” vul ik aan. “Net als jij en ik hebben” voeg ik er een beetje provocerend aan toe.

“Nou” pakt hij na bijna een minuut stilte de draad weer op, “waar ik mee zit is iets heel stoms. Vind ik zelf dan. We hebben de afgelopen tijd echt heel veel samen gedaan, allemaal belangrijke, nuttige een waardevolle dingen. Echt voor elkaar zijn als je elkaar nodig hebt. Niet vragen om het waarom, maar gewoon meteen aanpakken. Vanzelfsprekend. Geweldig om dat te kunnen dien. Maar het lukt niet meer om gewoon iets leuks af te spreken. Niet meer naar film of theater, niet meer uit eten. Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar iedere ‘leuke’ afspraak moest ze uiteindelijk afzeggen. Om hele goede en hele begrijpelijke redenen. Maar toch vind ik dat erg moeilijk, merk ik. Ik merk dat ik het ook erg belangrijk vind om met mijn echte vrienden ook samen leuke dingen te ondernemen. En ik tegelijkertijd vind ik mezelf een grote egoist dat ik dat zo belangrijk vind.” Het hoge woord is eruit.

“Kun je dat niet gewoon tegen haar zeggen?” probeer ik mijn standaard antwoord in dit soort situaties. “Maar ik wil geen egoïst zijn! Ik wil niet dat ze gaat denken dat ik vooral leuke dingen wil ondernemen. Ik wil geen eisen stellen!”  Dit is een typische Alex reactie en daar helpt alleen duidelijkheid  tegen. “Luister eens, maatje, als jullie echt vrienden zijn hoort daar ook bij dat jullie elkaar accepteren zoals jullie zijn. Maar dan moet jij ook durven jezelf te laten zien zoals je bent. En zeggen wat jij belangrijk vindt. Als je bang bent voor haar reactie hebben jullie nog wat werk te doen voor jullie vriendschap!”. “Ik weet het”, zegt hij beduusd. En ik wist ook wel dat hij het wist. Maar ik vroeg me ook af hoe lang het zou duren voordat hij het zou durven zeggen.